ve insanların benden nefret etmeleri neden beni bu kadar rahatsız ediyor..ki bunun dışındaki dertlerim yeterde artar bana..yani böyle şeylere üzülmek benim için lüks aslında..ama insan sevgiyle yaşar öyle değilmi..yani bence çok normal nefretten rahatsız olmam..

Yalnızlığı çok seviyorum..ve ne yapıp edip bu yaşıma kadar çevremi sınırlı tuttum..insanlardan kaçtım..ve ve işte tam istediğim gibi yalnızım..kendimle yaşıyorum..gerçi etrafımda insan olduğundada yalnızım ya..

Ama bazen öyle anlar oluyor ki insan çay yada kahvesini yalnız içmak istemiyor..

ve ne yazıkki en sevdiğim dostlarım yanımda değil..hepsi şehir dışında..yanımdakilerde birer birer bu şehri terkediyor..tamam yalnızlığı çok istedim..ama bu kadarını değil..

Bu yazıyı yazdığımın akşamı beni uzun süredir aramayan çok sevdiğim dostum aradı..ve 2 saate yakın konuştuk..daha konuşurduk ama eşim kızar diye konuşmamızı kısa kestik:)..eşim uzun telefon konuşmalarına hiç anlam veremiyor çünkü..O da haklı kendince..ama bizim dostluğumuz köklü olunca saatler bize bir an gibi geliyor..

ne ilginç..bu yazıyı ayın 26'sında yazmışım..işte yine o sayı..

yaşlandıkça,yaşadıkça anlıyorum ki eğer hayattaki tek gerçek:gerçek sevgi..yada dostluklar..eğer bunlar yoksa dünyadaki en talihsiz insansınız..

net cafede şu şarkı çok veriliyor:ömür gözlü cerenim.

çok güzel bir ezgisi var yüreğe dokunan..ayrıca Azeri müziği çok seviyorum ben..ve şuan Eylül bitişi de olunca insana daha çok tesir ediyor..ve ayrıca bugün yine içimde derin bir hüzün var..bu hüzün bana duyulan nefretin verdiği acı..ve hayatıma kattığım anlamsızlıkların bedeli..

Yalnızlığı son 2 yılda iliklerime kadar hissettim diyebilirim..böylesi yalnızlığı pek çok kişi hiç yaşamaz..hiçbir şey bir insanı bu kadar incitemez..

29 09 2009:Bu dünün tarihiydi..ve bu tarihte birçok özel durum yaşadım..şimdi bunlara girmeyeceğim ama bu tarihte yine o ilginç sayılar var..yani 2'lere ve 3'lere dikkat..(2 tane 2..3 tane 9..)

acaba diyorum bu sayılar birçoklarının algıladığı gibi şeytanimi?..yani şeytani bir şansmı..ki dün akreportalda böyle bir konu vardı..Şansın şeytani olanı(fortuna mala)da varmış..

Ama bence herzaman değil..herşey şeytani olamaz..ben hayatı bu kadar kapkara algılamam..bir çıkış yolu her zaman vardır..hayat tüm yolları kapamaz insana..hem de ne yapmış olursa olsun..

tamam insanlar onu affetmez..ama hayat affedebilir..

ve zaten bu noktada benim insanlarla bir iÅŸim olamaz..benim bundan sonraki iÅŸim hayatla..anlatabildimmi?..

not:mesele tüm bunlardan sonra eşim dün yine bana şunu söyledi..hem de en içten duygularıyla:seni çok seviyorum..ve sonsuza kadar seveceğim..tamam biliyorum bunu eleştirirsiniz şimdi..O hiçbirşey bilmiyor öyle değilmi?..bilseydi beni terkederdi..işte benim anlatmaya çalıştığım da bu:Hayat bilmesini istemedi..bana bir şans daha verdi..

not:yazımda düzeltme yaptığımdan alıntı yaptım..

Beni affetmeniz imkansız ne yazıkki..neden mi affedilmek istiyorum..kim istemezki..

tamam tam olarak affedemezsiniz biliyorum ama biraz olsun affedemezmisiniz..çok acı çekiyorum çünkü..acı çekmeseydim bu yazıları yazarmıydım net ortamında..çünkü bu yazıları sadece eski dostlarım okumuyorki..bir çok yabancı kişi de okuyor olabilir:(..

insanlardan af diliyorum..oysa hatalarım beni çoktan aştı..insan bu kadar mı dibe batar..hayat ne kadar garip ve zor..aslında af dilemeye ne hakkım var ne yüzüm..

ve şu gerçekte çok canımı sıkıyor:etrafımda gerçek insanların azlığı..güvenecek hemen hiç kimse yok ki ben insanlara güvenmeye eğilimli bir insanımdır..

biliyorum bir çamura düşsem elimden tutacak ya bir ya kişiyi geçmez..yalan dünya!...senden nefret ediyorum!..yaşamak gün geçtikçe bana sadece acı veriyor..çünkü yaşadıkça yaşamın o pis yüzünü daha iyi görüyorum..

Yağmur yağacak..bugün yağmaz ama yarın yağacak sanırım..ve ben nedense bu yıl kışın gelmesini istemiyorum..kışı severim(ve yağmuru) ama kış soğuğunu sevmem..çünkü normalden çok fazla üşüyen biriyim..şuan dışarısı yaz günü gibi..dışardıda ta iliklerime kadar ısıtan bir güneş var..ve kışın ne yazıkki güneş bu kadar ısıtmıyor..

Ha unutmadan şu tekrar belirtmeliyim:Kendi hakkımdaki her yoruma kulak verdim..ama hep kendi bildiğimi yaptım..buna mecburdum.çünkü en doğru olan buydu..nerden mi biliyorum:kendimi en iyi ben bilirim..

eğer başkalarına kulak vermekten öte tamamen teslim olsaydı şuan konuşacak bir lotus olmazdı..ben ben olmazdım..tamam baştan sona yalnışım belki..olsun..bir gün düzelirim elbet..ama eğer teslişm olursam hiç sansım olmaz..bu sefer anlatabildimmi?..

Bu gece yağmur yağdı..ve şuan mis gibi kokuyor hava..ama 3-5 güne kalmaz her tarafı kömür kokusu sarar..hiç sevmiyorum bunu..hana inanılmaz kirleniyor..

Bugü pazardayım..birçok eş dost gördüm..ve birçok insan..insanları gölemlemeyi seviyorum..ne ço yü ne çok yazgı var hayatta..hayatı anladıkça herşey sanki kolaylaşıyor hem orlaşıyor..hem hayretim artıyor,hem korkularım..hem de ümitlerim..

not:Pazar dedim de aklım geldi..közlenmiş kırmızı biber turşısu yapacağı eve gidince..bugün pazardan kırmızı biber aldım da..şu tarifi yapacağım sanırım.şu linke bakın tarif için..(ama sanki şeker ve yağ miktarı fala gibi..ama nette de çok fazla tarif de yokki..)

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=65500

Pazardaki gözlemlerin sadece yıkarıdaki cümleler olmadı elbette..bu pazar daha birçok şeyle karşılaştım..mesela iki eli olmayan bir insan gördüm..ve o haliyle eşe dosta hediye alma çabasındaydı..iki eli olmamak..nezor imtihan..oysa bu insan onu çoktan aşmıştı..çoktan aşılmıştı..hatta iki eli kolu olkanlara göre çok daha huzurlu bir yüz ifadesi vardı..ne güzel..mutluydu bu yüz..ve o manzara karşısında orada dona kalmıştım..hatta gözlerim dolmuştu ama o mutlu yüz içimi biraz rahatlattı..mutluluk ve huzur bulaşıcıydı çünkü..yokda tüm pazar boyunca dalgın dalgın dolaşacaktım biliyorum..